Thu Vu เป็นผู้ประสานงานด้านกิจกรรมและเนื้อหาสำหรับ Lam Boutique แบรนด์เสื้อผ้าสตรีที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวจากเวียดนาม เดิมทีเป็นคนจากเมืองเกิ่นเทอในแถบสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง Thu Vu ย้ายมาอาศัยอยู่ในนครโฮจิมินห์เป็นเวลานานกว่าห้าปีแล้ว ที่นี่เธอจะมาร่วมพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งที่เธอรักในบ้านหลังใหม่แห่งนี้ สิ่งที่ขับเคลื่อนให้เมืองนี้มีชีวิตชีวา และโครงการส่วนตัวที่เธอหลงใหลซึ่งกำลังจะเกิดขึ้น

---

อะไรคือสิ่งที่ดีที่สุดของการใช้ชีวิตในนครโฮจิมินห์ในขณะนี้?

ฉันรักที่นี่เพราะคุณสามารถทำได้ทุกอย่าง คุณสามารถไปได้ทุกที่ เราคุยกันได้ไม่รู้จบ เราพูดคุยกันอย่างไม่สิ้นสุดเกี่ยวกับทุกสิ่งทุกอย่าง เกี่ยวกับความรัก และมันก็เหมือนกับฉากในภาพยนตร์เรื่องหนึ่งเลย และในเช้าวันรุ่งขึ้น ฉันก็ตื่นมาทำงานที่นี่ แต่ในขณะเดียวกันก็สนุกไปกับชีวิตด้วย ฉันคิดว่าเมืองนี้เปิดโอกาสมากมายให้กับคนที่กล้าที่จะออกไปค้นหา

การที่คนนอกจะมาเริ่มต้นทำบางสิ่งในนครโฮจิมินห์นั้นง่ายแค่ไหน?

ที่นี่ ผู้คนใช้ชีวิตอย่างรวดเร็ว เปิดกว้างและพร้อมที่จะปรับเปลี่ยน คุณสามารถเริ่มต้นทำอะไรบางอย่างด้วยตัวเองได้ง่ายมาก ฉันเพิ่งคุยกับผู้ชายคนหนึ่งจากนิวยอร์ก เขาเริ่มเปิดคอนเซ็ปต์สโตร์ของตัวเองที่นี่ในเวียดนาม และแบ่งปันว่าการเปิดร้านแบบนี้ในนิวยอร์กเป็นเรื่องที่ยากกว่ามาก แต่ในนครโฮจิมินห์ มันง่ายกว่ามากเพราะอุตสาหกรรมนี้ยังไม่ได้อิ่มตัว คุณยังมีโอกาสและพื้นที่อีกมากมายให้ก้าวเข้ามาทำ นี่เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้เมืองนี้ดูเจ๋ง นั่นคือผู้คน คนรุ่นใหม่มีหัวคิดแบบผู้ประกอบการ 

นอกเหนือจากงานนี้แล้ว สิ่งที่คุณหลงใหลคืออะไร?

ตอนนี้ฉันกำลังทำโปรเจกต์ของตัวเองอยู่ค่ะ ฉันจัดเวิร์กช็อป เช่น เวิร์กช็อปจัดสไตล์แบบกลุ่มสำหรับผู้หญิง และจะเปิดบริการผู้ช่วยช้อปปิ้งส่วนตัวในภายหลัง จริงๆ แล้วเป้าหมายระยะยาวของฉันคือการก่อตั้งบริษัทที่ให้บริการผู้ช่วยช้อปปิ้งส่วนตัวและให้คำปรึกษาด้านภาพลักษณ์ ลูกค้าสามารถเลือกทำงานร่วมกับสไตลิสต์ประจำร้านหรือจะนัดหมายกับฉันโดยตรงก็ได้ เราจะมีแพ็กเกจหลากหลายรูปแบบให้เลือก

วลีภาษาเวียดนามที่คุณชอบที่สุดคืออะไร?

"Không sao." ฉันคิดว่ามีเฉพาะที่นี่ทางตอนใต้ของเวียดนามเท่านั้นที่เราพูดว่า "không sao" ถ้าผู้ชายคุยกับผู้หญิง ในภาษาอังกฤษเขาจะพูดว่า “tell me about that” (เล่าให้ผมฟังหน่อยนะ) แต่ในภาษาเวียดนาม ผู้ชายจะพูดประมาณว่า “không sao kể anh nghe” (ไม่เป็นไรหรอก เล่าให้พี่ฟังนะ) มันเหมือนกับว่าคนๆ นั้นอยากฟังเรื่องของคุณใจจะขาด แต่พูดในแบบที่เป็นกันเองและใกล้ชิด ฉันรักภาษาเวียดนามโดยรวม ฉันรักภาษานี้จริงๆ 

---