ฉันรู้สึกได้ถึงสิ่งนั้นทันทีที่เท้าแตะพื้นดินของฮานอย

เมื่อใดก็ตามที่ได้กลับมายังฮานอย สิ่งแรกที่ฉันจะทำคือการเดินทอดน่องรอบทะเลสาบฮว่านเกี๋ยม ซึ่งเปรียบเสมือนหัวใจของเมืองหลวง ภายใต้มนต์สะกดสุดท้ายของฤดูหนาว สีเขียวของทะเลสาบฮว่านเกี๋ยมให้ความรู้สึกที่แปลกตา ต้นไทรโบราณ ต้นเซ๊าส์ และต้นหางนกยูงสะท้อนเงาอยู่ในน้ำ ท่ามกลางฤดูหนาว ฉันกลับพบว่าภายในใจมีกลิ่นอายของฤดูใบไม้ผลิที่เปี่ยมพลัง แผ่กระจายไปตามแนวทะเลสาบ จากผืนหญ้าสีเขียวบนเนินดินกลางทะเลสาบ ที่ซึ่งหอคอยเต่าอันสง่างามบอกเล่าเรื่องราวความอาจหาญและงดงามของฮานอย

ธรรมชาติได้ประทานเอกลักษณ์เฉพาะตัวให้แก่ฮานอย แต่ละฤดูกาลล้วนมีรูปลักษณ์และความงามเป็นของตัวเอง ในขณะที่ฤดูใบไม้ร่วงทิ้งความขมุกขมัวและสายลมเย็นยามเช้าไว้ ฤดูหนาวก็เปรียบเสมือนเมฆหมอกมืดสลัวที่บดบังแสงไฟ จากนั้น ทันใดนั้น กลิ่นอายอันอบอวลไปด้วยความเป็นฤดูใบไม้ผลิก็โชยมาปกคลุมถนนทั้ง 36 สาย ร้านค้าบนถนนฮ่างหมา (Hang Ma) เปล่งประกายระยับระยับด้วยเครื่องแขวนกระดาษสีแดงที่แขวนตกแต่งบ้านเพื่อต้อนรับฤดูใบไม้ผลิ รถจักรยานยนต์ที่บรรทุกดอกไม้มาเต็มคันบนถนนฟานดิ่งฝุ่ง (Phan Dinh Phung) ดูเหมือนจะแบกรับเอาไว้ทั้งสี่ฤดู: ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว…

การผลัดเปลี่ยนฤดูกาล แม่น้ำแดงดูงดงามราวกับความฝัน! ฉันนึกถึงเช้าฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ วันที่ยืนอยู่บนสะพานล็องเบียน (Long Bien) และมองทอดสายตาจากสวนกล้วยสีเขียวไปยังเกียเลิม (Gia Lam) ริมฝั่งแม่น้ำที่ดูเงียบสงบในม่านหมอกบาง ๆ สะพานส่งเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ทุกครั้งที่มีรถวิ่งผ่าน ซึ่งฉันเรียกมันว่าเสียงสะท้อนของประวัติศาสตร์…

ฤดูหนาว - ฤดูสุดท้ายของปี ซึ่งจะปูทางไปสู่ฤดูใบไม้ผลิ - การเฉลิมฉลองของชีวิต สีสัน และความสุขอันเป็นจุดเริ่มต้นใหม่ จากแดนไกล ผู้คนมุ่งหน้าไปยังทะเลสาบตะวันตก (West Lake) พลางพูดคุยเกี่ยวกับการเตรียมงานเทศกาลเต๊ต (Tet) การตัดแต่งหัวดอกแดฟโฟดิล ซื้อขนมอ๋าน (ขนมรูปทรงกรวยตัด) เพื่อกราบไหว้บรรพบุรุษ ไปวัดวาอาราม และไปที่เญิตเติน (Nhat Tan) เพื่อซื้อต้นท้อ เพื่อให้ในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้จะบานสะพรั่งอย่างสดใสในมุมหนึ่งของบ้าน...